Een ware letterverslaving

Een ware letterverslaving
18 juni 2010

Een ware letterverslaving

categorie: Geen categorie

Ik heb de laatste dagen werkelijk het gevoel dat ik iets mis. Iets essentieels. Het gemis maakt mijn leven niet incompleet maar als ik het had, dan zou mijn leven anders zijn. Waar ik het over heb? Over de verslaving die Wordfeud heet. Als er nu geen bellen gaan rinkelen: kom eens onder die steen vandaan. Overal waar je komt – in de bus, in de trein, in de winkel, in de bieb, op kantoor – vind je geconcentreerde, naar een mobiele telefoonscherm starende gezichten. Wordfeud is een hype en het is pas net begonnen.

Een ware letterverslaving

Mijn vriend lijdt er al aan: letterverslaving. Die verslaving komt door dat Wordfeud, een telefoonvriendelijke versie van het ouwe, vertrouwde Scrabble. Hij zit de hele dag – mensen, let op: ook de avonden waarop ik er ben om gezellig te eten, een spelletje te spelen of op de bank te hangen – met een collega of vriend spelletjes Wordfeud te spelen. Dat lijkt gezellig maar het valt tegen. De gespannen doch beleefde blikken zijn veranderd in berispingen in de chat en er wordt alleen van het speelbord opgekeken als er geswichtst wordt naar een ander spel, dat dan weer met een ander collegaatje wordt gespeeld.

Geef mij maar gewoon Scrabble

Ik mis ze best, die Scrabble-avondjes. Gezellig met een drankje uren naar een bord staren, met of zonder woordenboek op tafel. En natuurlijk onder het strenge toezicht van een eerlijke jury (in de persoon van mijzelf). Daar kom ik op een belangrijk maar nog ongedaan punt: woorden als “ud” en diverse voltooid deelwoorden woorden door die gekke telefoon gewoon goedgekeurd. Blijkbaar moet iedereen dit spel kunnen spelen.

Voor wie zich, tot slot, afvraagt waarom ik de verslaving die Wordfeud heet mis: ik heb een Blackberry. En op een Blackberry kun je geen Wordfeud spelen. God zij dank.

tags: scrabble, wordfeud